In een leeg hoofd is plaats voor veel kennis.

Citaat auteur onbekend

Toen Ian nog een kleine pup was, had ik mezelf ingelezen in boeken die niet verder reiken dan de basisopvoeding voor een doorsnee pup.   Al snel was duidelijk dat ik er met die basisinformatie niet ging komen.  In eerste instantie hoopte ik op snelle oplossingen van een gedragsdeskundige, maar ook dat bleek onvoldoende.   Ik heb er dan ook alles aan gedaan om mijn eigen kennis, zeker op vlak van Ian's problematiek, te verruimen.   Ian’s gedrag was voor mij soms zo moeilijk te plaatsen en niet de aanpak maar de complexiteit van zijn gedrag was echt iets waar ik geen kaas van gegeten had.     Het is moeilijk om op zeer korte tijd alle kennis te vergaren die je dan nodig hebt.    

Vaak kreeg ik te horen dat Ian’s gedrag een gevolg was van slecht leiderschap.     Er zit inderdaad geen geboren leider in me, maar het is voor mij een te gemakkelijke uitspraak.    Je lost de emotionele belevingswereld van je hond niet op door middel van gezag.    Je moet kunnen begrijpen wat er speelt en pas dan kun je gericht naar een oplossing zoeken.  

Als het aan mijn gebrek aan leiding lag, dan zou dat betekenen dat Ian bezig was om de touwtjes van me over te nemen.  Het was voor mij snel duidelijk dat er nog heel wat andere dingen speelden. 

Ik heb er voor gekozen om gedrag te willen “begrijpen” in plaats van Ian zijn gedrag te willen sturen of de kop in te duwen.   Dat bleek meteen ook de moeilijkste weg te zijn.   Door de ogen van anderen vaak soms ook de foute weg.   Dat gaf me met regelmaat heel wat twijfels.   

Automatisch zijn wij mensen ingesteld om situaties naar onze hand te zetten.  Logisch ook, want het is ook onze verantwoordelijkheid om gedragsproblemen aan te pakken.      

Door het leven ook eens door de ogen van de hond te bekijken, kom je tot een totaal ander begrip.    En dat veranderd meteen ook je aanpak.

Terwijl mijn kennis vroeger enkel beperkt was tot “hoe een hond leert” ben ik meer gaan graven in hoe een hond voelt, wat hem drijft, wat hem stoort en hoe hij hierover met ons communiceert. En dan geef ik toe dat ik letterlijk blind en doof in het leven stond.

Nog steeds weet ik veel te weinig om een begripvolle en verstandige bondgenoot van Ian te zijn.   Maar ik sta zoveel verder dan hoe het ooit geweest was.    Ik kan Ian lezen en begrijpen.   Vaak merk ik dat wanneer dingen fout gaan het niet ligt aan de manier hoe is getraind, maar hoe ik tegenover Ian sta en in hoeverre ik hem voorzie in zijn basisbehoefte.   

Ik blijf dus volop bezig mezelf in te lezen over het emotionele brein van de hond, en laat me niet meer van de wijs brengen door de primitieve uitlating dat gedrag staat of valt door “leiding”

Ik heb enorm veel gehad aan de website van Liselot Boersma en haar website hondenlot.nl.   Ze heeft het mogelijk gemaakt dat ik het complexe gedrag van honden beter begrijp.