Als je ervaring hebt kun je verstandige beslissingen nemen. Soms krijg je die ervaring door onverstandige beslissingen.
Citaat auteur onbekend
Helaas miste ik in eerste instantie de nodige ervaring om een hond met Ian's temperament altijd op de juiste manier te begrijpen en in te schatten. Dat heeft me vaak de das om gedaan. Het heeft me nu wel een ervaring rijker gemaakt maar daar was ik op dat moment weinig mee.
Het is een compleet verkeerde gedachte dat als men een hond eenmaal iets heeft aangeleerd, de hond dit aangeleerde gedrag altijd op dezelfde wijze, met dezelfde kwaliteit en onder alle omstandigheden zal uitvoeren. Het gaat dus niet enkel om het gedrag dat je aanleerde. Het gaat vooral om wat je hond doormaakt, hoe hij dingen ervaart en in welke mate dit hem prikkelt. Als je een hond hebt die snel uit balans gaat is dit gewoon een extra uitdaging. Door ervaring heb ik geleerd dat de intensiteit van een prikkel niet elke dag het zelfde is. Zijn emoties, de omgevingsfactoren, zijn hormonen, je eigen energie en houding hebben eveneens hun invloed maar zijn geen constante. Ook zijn stressemmer is niet elke dag even snel gevuld.
Gedrag is dus complex en staat dagelijks onder invloed van veel - vaak toevallige - interne en externe factoren. Ook de relatie met jezelf staat onder invloed van deze en andere factoren. Dat zorgt er voor dat je relatie met je hond constant in beweging is. Het is iets dat je ook dagelijks moet onderhouden. Niet iedere dag is dezelfde. En juist ook daarom is de aanpak van gedragsproblemen een hobbelig parcours, en niet altijd te realiseren met een standaardformule.
Ik hield zelf ook niet altijd rekening met zulke factoren. Ze hadden echter soms wel een grote invloed op het beter of minder presteren van Ian.
Bij goede resultaten werd ik soms te overmoedig en ging dan te snel over naar een volgende stap, terwijl ik daarbij sommige details over het oog zag. Het vroeg ook enorm veel tijd om het belevingsniveau van Ian te leren kennen en juist in te schatten.
Gewone zaken zoals weersomstandigheden hadden soms al sterke invloed op Ian’s beleving. Een auto in de sneeuw is anders dan een auto in de regen en ook de wind was soms een storende factor. Al deze verschillende nuances en verschillende combinaties van omstandigheden maakten soms een groot verschil. Ook op dat vlak heeft het me tijd gekost om uit te vlooien wanneer auto's hem nog konden irriteren en wanneer hij ze niet eens meer opmerkte. En misschien zijn andere honden daar minder gevoelig aan, maar Ian was verdorie extreem sensitief op minieme verschilletjes.
Dit was de reden waarom het soms lange tijd goed kon gaan tot dat er plots wat was waardoor er meer stress dan anders werd opgebouwd. Je hebt niet altijd meteen in de gaten wat dan precies de juiste oorzaak is. Zeker als het om meerdere factoren gaat.
Ook andere prikkels, zelfs dingen waar hij normaal geen problemen mee had, konden een herval te weeg brengen. Het was moeilijk om daar in het begin helemaal zicht op te krijgen. Ik moest leren stilstaan bij het feit dat zijn zintuigen anders en soms sterker werken dan de mijne.
Daarnaast ontbrak het me aan voldoende kennis over lichaamstaal om Ian’s stresssignalen juist in te schatten. Door me wat meer te richten op de belevingswereld van Ian, probeerde ik mijn trainingen zo op te bouwen dat er meer rekening werd gehouden met Ian's gevoeligheden. . Pas dan ben ik ten volle gaan beseffen hoe zwaar trainingen, puur op gedrag, te kort schieten voor honden die hoog sensitief zijn, snel opwinding ervaren, snel gefrustreerd zijn en daarbovenop ook nog eens een sterke instinctieve neiging hebben tot het najagen van bewegende objecten. Ik gun iedereen die beweert dat mijn stelling overdreven is, een hond als Ian. Graag zelfs ! Dan wil ik er daarna wel weer eens uitgebreid op terugkomen.
Ik dank het aan Ian’s intelligentie en de “goesting” van zijn kant dat we uiteindelijk wel bemoedigende succesjes konden boeken. Ook langzaam bereikt de schildpad zijn doel :)